Tarcie

Strona: | |

Tarcie w kolumnach sprężyn talerzowych

Przy dotychczasowym założeniu zastosowania beztarciowych sprężyn, tzn. sprężyn talerzowych o specjalnym konturze wewnętrznych krawędzi, jest występujące tarcie między trzpieniem prowadzącym a kolumną sprężyn talerzowych, na ogół bardzo niskie. Z tego wynika, że w kolumnach z rozbieżnie umieszczonymi pojedynczymi sprężynymi, dochodzi do znacznej redukcji wystąpienia nie równomiernego ugięcie pojedynczych sprężyn i zarazem przedwczesnego pęknięcie sprężyny na obciążonym zew. końcu kolumny, wskutek przeciążenia.

Rys. A: Skoki pojedynczych sprężyn w kolumnie w zależności od profilu krawędzi wywierconego otworu

Rys. B: Porównanie mierzonej charakterystyki z obliczoną dla kolumny składającej się z 10 sprężyn

Rys. A przedstawia poprawę rozkładu ugięcia kolumny przy zastosowaniu beztarciowych sprężyn talerzowych. Mierzone charakterystyki obciążenia i odciążenia kolumn sprężyn różnią się tylko nieistotnie od sobie i od obliczonych charakterystyk (rys. B).

Przy zastosowaniu pakietów sprężyn w kolumnie, nie obowiązują te prawie idealne warunki. Odchylenie pojedynczych sprężyn od idealnej geometrii kształtu, prowadzi w pakiecie do nierównomiernego przechodzenia obciążenia z jednej sprężyny na drugą. Co znowu prowadzi do przesunięć poprzecznych sprężyn, które wspierają się wysokimi siłami na elemencie prowadzenia. Wystąpią przesunięcia poprzeczne sprężyn zwłaszcza na obciążonym końcu kolumny, to powstałe siły wspierające w połączeniu z długimi ugięciami, wytwarzą dużą pracę tarcia.

Dlatego też podkreślamy, że zastosowanie pakietów w kolumnach sprężyn talerzowych, może prowadzić do otrzymania nierównomiernych ugięć a przy wysokiej frekwencji użytku do zwiększonych temperatur. Oznacza to z koleji, zmniejszenie trwałości całkowitej kolumny sprężyn.

Strona: | |