Kombinacje sprężyn talerzowych

Strona: | | | | |

Charakterystyka progresywna

Dla otrzymania charakterystyki progresywnej nadają się albo kolumny z pakietów sprężyn o różnej liczbie elementów (duże tarcie) lub kolumny z pojedynczych elementów o różnych grubościach i wysokościach montażu (małe tarcie).

Progresję osiągnie się w obu przypadkach przez to, że aktualnie słabszy pakiet - wzgl. aktualnie słabsza sprężyna - po osiągnięciu płaszczyzny położenia lub ewent. istniejących ograniczeń skoku, zostanie wyelminowany(a), a tym nie wpływa już więcej na wartość ugięcia (rys.).

Rys.: Kolumny sprężyn o charakterystyce progresywnej i z ograniczeniami skoku, w celu uniknięcia przeciążeń:

a) dzwon b) zderzak

Wskazówki do projektowania

W celu projektowania kolumny sprężyn talerzowych powinny zostać uwzględnione poniższe warunki brzegowe:

• Zastosowanie rozbieżnie umieszczonych pojedynczych sprężyn zalecane jest wówczas, gdy ugięcie pojedynczych sprężyn jest nie wystarczające.
• Zastosowanie zbieżnie umieszczonych pojedynczych sprężyn zalecane jest wówczas, gdy przy ograniczonym miejscu montażu, wymagane są duże siły zewnętrzne
• Zastosowanie sprężyn o dużych średnicach prowadzi do osiągnięcie niskich wysokości montażu.
• W przypaku normalnym pakiet nie powinien składać się z większej ilości niż od 2 do 4 sprężyn, ponieważ z wzrastającą liczbą elementów w pakiecie wzrosną znacznie odchylenia między charakterystyką obliczoną i mierzoną, ze względu na występujące tarcie (wpływ tarcia w programie obliczeniowym nie może zostać uwzględniony).

Strona: | | | | |